Zeiss ZM 35mm Lens Üçlemesi: Çok Seçenek, Bir Odak Noktası

Otuz beş milimetre—hiç de basit görünmesine rağmen bu odak uzunluğu fotoğrafçıların elinde, belki de başka hiçbir prime lens kadar çok şey anlatabilir. Dünya genelinde en çok tercih edilen prime lens olan 35mm, sokak fotoğrafçılarından manzara ustalarına kadar hemen herkesin çantasında yer bulmuş. Zeiss ZM serisine daldığımız ikinci bölümde, bu efsanevi optik tasarımları üç farklı lens üzerinden incelemek ve her birinin gizli karakterini ortaya çıkarmak istedik.

Zeiss ZM serisinin geniş açılı lensleriyle başlayan incelemelerimizi biraz daha ileri götürürken, Vancouver Adası'na üç 35mm lens paketini getirdik. Her biri aynı çerçevelemeyi sağlıyor, ama aralarındaki ince farklar—ve bu farkların pratik fotografik sonuçları—gerçekten de ilginç. Optik tasarımın zamanla nasıl evrimleştiğini, ve neden bir fotoğrafçının çantasında sadece bir tane değil de birden fazla 35mm lens olabilmesi gerektiğini anlamak için harika bir fırsat bu.

Biogon 35mm f/2: Dengeli Pratiklik

Zeiss'in 2005 yılında ortaya attığı Biogon 35mm f/2, rangefinder fotoğrafçılığının kalbi olan bu odak uzunluğu için neden böyle bir seçim yapıldığını hemen anlıyorsunuz. Hikâye anlatabilme yeteneği ve çok yönlülüğüyle, 35mm sokak fotoğrafçısının vazgeçilmez silahıdır. Bu lens, fiziksel kompaktlık ile ışık toplama kabiliyeti arasında sağlam bir denge kurmuş.

Zeiss lensleri biraz daha ağırlaşma eğilimindedir çünkü optik mühendisleri distorsiyon düzeltmesini ve çerçevenin kenarına kadar keskin açıklığı sağlamayı tercih eder. Yine de 240 gramlık bu lens, görüş açısında çok obstrüktif olmadan rahatça taşınabilir. On yapraklı diyafram tasarımı hoş bokeh sunmuş, ayrıca lens flare kontrolü neredeyse mükemmel. Butchart Bahçeleri'nde parlak güneşte çekim yaparken bu özellik özellikle değerli oldu. Zeiss Ikon rangefinder kamerasıyla 35mm film de kullandığımızda, distorsiyon eksikliği gerçekten göz kamaştırdı. Üç seçenekten belki en pratik olanı bu, ama kesinlikle en eğlenceli olmaktan öte bir lens daha vardı.

Aynı çerçevelemeyi sunan üç farklı lens, optik mühendisliğindeki inceliklerle nasıl sonuç farklılıkları doğurduğunu çok açık gösterir.

Biogon 35mm f/2.8 C: Kompaktlığın İpucu

Biogon "C" harfi kompaktlığı anlamına geliyor ve Zeiss bu hedefi kesinlikle başarmış. 200 gramlık küçük f/2.8 lens, kamera ön tarafına o kadar mükemmel oturuyor ki, kullandığım Leica M11-P ceketin cebine rahatça giriyordu. Bu taşınabilirlik, Cowichan Bay'e çıktığımızda çok işe yaradı—Vancouver Adası'nda klasik yağmurun başlaması işte bu zaman oldu.

f-stop değerinde küçük bir fedakârlık, taşıyabilirlikte büyük bir kazanç. Marina kenarında ilginç doku ve etkileyici günbatımlarını çekebildim. Alacakaranlıkta bile lens yeterince ışık topladı ve netlik şaşırtıcıydı. Bokeh çok hoş bir görünüme sahipti, ve her zamanki gibi Zeiss'in distorsiyon kontrolü ve flare yönetimi mükemmeldi. Ayrıca bu küçük lensin kontrolleri çok yer tutuyor ve doğal kullanımı kolay. 43mm filtre ipliği ağır sindirimli filtreler kullanarak yavaş perde hızları elde etmekte de işe yaradı. Bu lensle çalışmamı, zarif taş bir köprünün altında manzara çekimleriyle kapattıktan sonra Victoria'ya geçtik.

Distagon 35mm f/1.4: Işığın Derinliğine Dalış

Victoria'ya oldukça geç bir saatte vardığımızda, Zeiss'in en parlak 35mm lensini denemenin mükemmel zamanı geldiğini düşündüm. Bu lens, ters-teleosentrık bir tasarım kullanıyor—ışığın film düzlemine mümkün olduğunca dik açıyla gelişini sağlarken, inanılmaz ışık toplama kapasitesini koruyor.

Tipik Zeiss modu, bu lens de aşırı derecede keskin ve iyi düzeltilmiş. Ama on yapraklı diyafram ve çok sığ alan derinliği (tam açıkta), güzel yıldız ışınları ve yumuşak speküler parlamalarla etkiledi. Bokeh yumuşak, pürüzsüz; arka planlar nazik bir bulanıklığa kaydı. Elbette bunu boyut ve ağırlık konusunda ödüyoruz. Distagon formülü, üç lensden en büyüğü—380 gram ve 49mm filtre ipliği. Çerçeve sınırlarında köşede görebildim ama bunun tümü, bu kadar düşük ışıkta çekim yaparken harcadığını geri almaya değer. Tam açıkta bile f/1.4'te netlik mükemmeldi. Normal olarak en hızlı cam sevmesem de, 35mm lensler söz konusu olduğunda, daha parlak diyaframları tercih ettiğimi fark ettim. 35mm f/1.4 ile konu ayrıştırması çok daha kolay hissettirtiyor. Distagon hızla, üçün favori lanı oldu.

Adanın Dersi: 35mm'i Sevmeyi Öğrenmek

Vancouver Adası'nda geçirdiğim zaman, beni 35mm lensinin çok yönlülüğüyle gerçekten tanışmaya zorladı. Portre, sokak fotoğrafçılığı, manzara, gece fotoğrafçılığı—her şeyi çektim. Üç farklı seçeneğe sahip olmak, bu benzer optiğin arasındaki ince nüansları görmemi sağladı. Hızlı ve yavaş lensler arasında şallanırken (bokeh daha iyi göründüğü için), f/1.4 bazen çok hacimli geliyorsa, sadece bir tane alacak olsaydım f/2'yi seçerdim. Ama hepsini sevdim ve asla bir dezavantaj hissettim. Aslında tam tersi—üç seçenek de beni başarılı çekimler yapmaya güçlü bir şekilde taşıdı.

Bu yolculuk burada bitmiyor. Zeiss ZM serisi hakkında üçüncü bölüme dikkat kesinlikle tutun; benim en sevdiğim 50mm odak uzunluğunu kullanıp Zeiss'in ne sunabileceğini göreceksiniz. Çok özel bir yer var ve kırk yıl sonra ilk kez geri dönüyorum.