Gözlemcinin Gözü: Kuzey Kutbunda Toplam Güneş Tutulması Fotografisinin İmtihanı

- Marc ve Wayne, Greenland'da tutulmanın ışığının ve peyzajını fotoğraflamak istediler.
- Tutulma yolu Scoresby Sund fiyordundan geçecek ve iki dakikadan uzun sürecekti.
- Uçak ağırlık sınırlamaları nedeniyle ekip, bilgisayar ve hard sürücü paylaşarak verimli bir şekilde organize oldu.
Marc ve Wayne, dünyanın en uzak bölgelerinde fotoğrafçılık atölyelerine öncülük etmiş olsalar da, bir toplam güneş tutulması bunlar için tamamen yeni bir deneyim olacaktı. Çekimsiz bir yaşamboyu listeye sahip olmadıkları için değil—aksine, teleobjektifle çekilen korona fotoğraflarının, teknik açıdan ne kadar etkileyici olursa olsun, çekenlerin kimliğinden bağımsız olarak hep benzer görünmesi onları düşündürmüştü.
Tutulmanın Üzerinde Değil, Etrafındaki Işığı Çekmek
Marc'ın hedefi açıktı: standart tutulma kompozisyonlarından farklı bir yol. "NASA'ya gidip güzel bir korona yakın çekimi bulabilirdim," diye açıklıyor. "Benim için önemli olan tutulmanın etrafındaki ışıktı—bunun bulunduğu yılkın ve manzaranın üzerindeki etkisi. Eğer bir tutulma çekeceksem, bunu sıradışı bir yerde yapmak istiyordum."
Tutulmanın yolu birden fazla ülkeden geçecekti, ama Marc ilk seçimini Grönland'dan yana kullanmıştı. Adaya önceki atölyelerini rehberlik etmiş olduğu için, manzaranın inanılmaz olacağını biliyordu; ancak Scoresby Sund fiyordu üzerinden geçecek tutulmanın yolu hesaplamak yeni bir meydan okuydu. "Scoresby Sund'u harita üzerinde gördüğümüzde, tutulmanın merkezinden iki dakikayı aşkın bir süre boyunca tam merkezi geçeceğini fark ettik," diye hatırlıyor Wayne. "Biliyorduk ki bu mükemmel bir noktaydı."

Lojistik Meydan Okuma: Her Pound Sayılı
Grönland'a bir atölye düzenlemek başka bir şeydir; Scoresby Sund'a bir grup ulaştırmak tamamen başka bir zorluk. Uzak fiyorda ticari uçuş haftada sadece bir ya da iki gün yapılıyor ve bu günler gemi takvimi ile örtüşmüyordu. Tarihleri ayarlamak için Marc'ın özel uçak kiralayması gerekti—bu da lojistik karmaşıklığın tamamen yeni bir seviyesini anlamına geliyordu.
Daha büyük bir uçak kiralama planı suya düştüğünde, Marc iki tane daha küçük uçak güvenliğe almak zorunda kaldı. Küçük uçaklar ise katı ağırlık sınırları getiriyordu. "Wayne 200 kilodan fazla, saf kas kütlesi," gülerek anlatıyor Marc. "Grönland'a uçarken sadece 55 kilo kamera ekipmanı ve giysi taşıyabiliyorduk—çok sıkı bir bütçeydi."
Bu sınırlamaya çözüm basit ama etkili oldu: Marc kendi laptopunu atölye grubunun paylaşması için getirdi, bu da fotoğrafçıların dosyalarını taşınabilir hard sürücülere boşaltabilmesini sağladı. Gemi üzerindeki Starlink bağlantısı ve mürettebat tarafından sağlanan çamaşır hizmeti sayesinde kimse kritik bir şey geride bırakmak zorunda kalmadı.

Düşük Bir Açıdaki Tutulma: Manzara Çekiminin Altın Fırsatı
Bu ayın tutulması, standart bir tutulmadan radikal biçimde farklı bir geometri sunuyordu. Gökyüzünde sadece 25 derece yükseklikte olacaktı—bu, olayın başımızın üzerinde değil, dağ silüetleri arasında gerçekleşeceği anlamına geliyordu. Fotoğrafçılar için, bu tutulmanın izole bir gök olayı olmaktan çok, daha geniş bir çerçevenin parçası olabileceği demekti. Bu tam olarak Marc'ın aradığı şeydi.
"Geçen yıl Utah'da halkalı tutulma sırasında Wayne'le oturup 25 derecenin gökyüzünde neye benzediğini hayal etmeye çalıştık," diyor Marc. "Grönland'da bunun dağ tepeleri hemen yukarısında güneş anlamına geldiğini, ve bunu düzgünce kompozisyona almak için bir gemi içinde olması gerektiğini biliyorduk." Bu eşsiz gök hizalamasından en iyi şekilde yararlanmak için Polar Front gemisini kiralama kararı alındı.
Marc için gemi, tutulmanın arktik manzara içine yerleştirilmesi demekti—bu manzara normal koşullar altında bile nefes kesiyor. "Bir bot üzerinde kayan zaman, bina büyüklüğündeki buzullara, göller üstünde 6000 feet yükselen dağlara çok yakınsınız. Tarif edilemez," anlatıyor. Tutulma öncesi birkaç gün boyunca, grup Scoresby Sund'u ünlü kılan yüksek buzullar ve gel-git vadi duvak buzullarını fotografladı. Gemi zodiakların seferlerinde, Marc ve Wayne herkesi ana etkinliğe hazırlamaya zaman ayırdı—özellikle de ilk kez tutulma çeken çoğu fotoğrafçının güneş filtresiyle yaptığı ortak hatayı gidermek için.
"Tutulmanın tam merkez anında filtre çıkarılması gerekir. Açık kalırsa, tüm ışığı bloke eden filtre sadece kare biçiminde bir görüntü verir," diyor Marc. Pratik çalışmalar bu panik anını ortadan kaldırdı.
Daha büyük seyahat gemileri fiyordun sonuna doğru yelken açarken, Marc ve Wayne seçtikleri yere tam 24 saat öncesinden vardılar. Bulut tehdidi ile karşı karşıya kalıncaya kadar, 6000 fitlik dağ silüetleri kompozisyonlarının çerçevesi olacaktı. Ama bir gemide olmak, konum seçimi esnekliği anlamına geliyordu. "Bulutlar gelip dağları kapladığında, sadece biraz daha açık bir yere konumlandırdık," anlatıyor Marc. "Sonuçta açık bir gökyüzümüz oldu, hiçbir şey tıkalı değildi."
Tutulma sadece iki dakikadan fazla sürerken, tüm olay iki saatlik bir maratondır. Ay güneşin ilk parçalarını çaldığında, gemi güvertesinde sessiz bir yoğunluk başladı. Ay, güneşin gittikçe daha fazla parçasını gölgede bıraktığı sırada, grup güneş filtreleriyle ışık değişimlerini takip etti—bu tanı, tutulmanın ana olayından çok daha fazla anlamlı bir deneyim sunadı.
Fotoğrafçılık, nihai olarak, beklemek ve gözlemlemek sanatıdır. Scoresby Sund'da Marc ve Wayne bunun en saf şeklini yaşadılar: bir manzara, tutulmanın hikayesi ve onun arktik dünya ile buluşmasının belgelenmesi—teknik mükemmellik ve doğal sanat arasındaki dansı.



