
Manhattan'ın her köşesinde parıldayan milyonlarca ışık, gökyüzü gözlemcilerinin en büyük düşmanı olarak tanınır. Ancak astrophotographer Jason Kurth, bu engeli aşan ve Rockefeller Center'ın çatısından Empire State Building üzerinde parlayan Samanyolu'nu kızılötesi teknoloji ile belgelemek için kullandığı akıllı bir yöntem bulmuştur.
Şehir hayatının hızlı ritmi, gece gökyüzünün güzelliğini neredeyse tamamen saklı tutar. New York gibi yoğun şehirlerde, yıldızları görmek Broadway'deki sahnede görülmesi kadar nadir bir hadisedir. Bununla birlikte, Kurth'ün başarısı, yıldızların orada olduğunu ve doğru teknoloji ile ulaşılabilir olduğunu kanıtlamıştır.

Kurth'ün yöntemi basit ama etkili: monokromatik bir astronomy kamerası kullanarak, sensörüne doğrudan 850 nanometre filtresini eklemiştir. Görünür ışık spektrumu yaklaşık 400 ile 700 nanometre arasında değişirken, 850 nanometre ve ötesindeki kızılötesi alanında çalışan bu kamera, şehir ışıklarının çoğunu reddederken yıldız ışığını yakalayabilir.
Kurth'ün setup'ı, standart yıldız fotoğrafçılığının sınırlarını zorlar. Sahip olduğu birden fazla kızılötesi dönüştürülmüş tam kare ve orta format kamerasından daha düşük kızılötesi duyarlılığa sahip olsa da, bu belirli modelin kullandığı 1/1.2 inçlik Sony IMX 585 sensörü, endüstriye standart olmayan bir hassasiyet sunmaktadır.

Kamera seçimi kadar önemli olan, Kurth'ün seçtiği optik: bir Kowa 8mm VIS-SWIR endüstriyel lensdir. Çoğu kameralı lens kızılötesi ışınlarına karşı düşük geçirgenlik gösterirken, bu lens 2000 nanometreye kadar dalga boylarını iletecek şekilde tasarlanmıştır. Bu tür özel ekipman, geleneksel astrophotography pratiğinde nadiren kullanılsa da, Kurth'ün vizyonu, sinema ve endüstriyel optiklerin yaratıcı uygulamalarının potansiyelini göstermiştir.
Şehir ışıklarının bastırması altında yıldızları görmek sadece teknoloji meselesi değil; doğru araçları kullanarak farklı bir gerçeklik görmektir.
Kurth'ün setup'ı, Rockefeller Center'ın çatısında normal tripod ve büyük kamera sistemlerine yasak getirmesi nedeniyle, yaratıcılığın kaynağı haline gelmiştir. Peynir plakalar, sinema çubuğu sistemi, kablosuz astronomy mini bilgisayar ve V-mount pil tutuşturucusu kullanarak, taşınabilir ve yasal bir kurulum oluşturmuştur. Kurth, telefonuyla tüm sistemi kontrol ederek, kareleri gerçek zamanlı olarak izleyebilmişti.

Zaman atlaması, Ekim ayının geç saatlerinde çekilmiş ve hava durumu ile ay ışığı koşullarının tam olarak hizalanmasını beklemiştir. Kurth, arkadaşı Ty Buckley'nin teknik desteğiyle test çekimler yaptıktan sonra, ilk görüntüleri ekranda gördüğü an heyecanlı olduğunu belirtmiştir. Kısa bir zaman penceresine sahip olmasına rağmen, sabırlı planlama ve cihaz aşinalığı, Manhattan'ın üzerinde Samanyolu'nun düşman coğrafyada zaferini yakalamışlardır.
Bu proje, astrophotography'nin geleneksel sınırlarını sorgulayan ve endüstriyel teknolojileri yaratıcı amaçlar için yeniden tasarlayan fotoğrafçıların gücünü göstermektedir.