Exifora
GirişKayıt Ol
Dosya4 dk okumaYayınlandı: 4 Ekim 2026

Siyanotipinin Ardından: Su Yolculuğunu İzlemek ve Ekolojik Atölyenin Hikayesi

📷 Görsel olarak paylaş
Özet
  • Cyanotype baskı sonrası su, kimyasal kalıntılarla beraber nereye gidiyor sorusunun takip edilmesi.
  • Ekolojik Wetroom, yıkama suyunu yakalarken basit DIY filtrelerde görünür hale getirir.
  • Temiz görünen su çevresel olarak güvenli değildir; filtrasyon sorunu başka yere taşır.

Siyanotip prosesini bitirdikten sonra suya ne oluyor? Çoğu fotoğrafçı bu noktada durur, ama bir sanatçı bu esnafı sorgulamaya başladı: eğer her yıkamada kimyasallar suya karışıyorsa, bu suyun peşinden gitmek ne anlama gelir?

Gözden Kaçırılan Sorumluluğu Görmek

Siyanotip prosesinin keşfi 1842 yılına, John Herschel'e kadar uzanır; bir yıl sonra Anna Atkins, doğrudan iletişim yöntemiyle alg örneklerini kullanarak Photographs of British Algae: Cyanotype Impressions yayınlamaya başlamıştır. Işık, kimya ve maddenin bu derinden iç içe geçen ilişkisi, on dokuzuncu yüzyıldan beri fotoğrafçılarımızı cezbetmiştir. Fakat o dönemde de, bugün de, baskının ardından gelen su—sarımtırak sensitizörün ve Prussian mavisi görüntünün açıklandığı o sıvı—genellikle kanalizasyona akar ve göz ardı edilir.

Bu ihmal, çağdaş sanatçı-araştırmacının pratik fotoğrafçılığı ile çelişki oluşturmaya başladı. Özellikle yerle-duyarlı siyanotiplerle çalışırken—sorumlu bir şekilde toplanmış yağmur suyu, kirlenmiş deniz suyu, yerel koşullar kullanarak—fotoğrafçı kendisine şu soruyu sordu: eğer su görüntünün kendisinin bir parçası haline geliyor ise, o suyun akabinde neler olacağını da sorumluluk almamız gerekmez mi?

Ekolojik Atölyenin çalışan kurulumu, siyanotip yıkama suyunu görünür kılmak ve saflaştırma süreçlerini gözlemlemek amacıyla.

Ekolojik Atölyesi™ bu rahatsızlıktan doğmuştur. Çalışan bir kurulum olarak, siyanotip yıkama suyunu hemen drenaja göndermek yerine yakalar. Sıvı şeffaf kaplar içinde toplanır, rengi ve hacmi gözlemlenir, basit deneysel DIY filtrelerden geçirilir, kullanılmış malzeme ve tortular tutulur ve değişenler karşılaştırılır. Sistem içinde hidropnik bitkiler de vardır—estetik bir "doğa" göstergesi olarak değil, fakat gerçekten zaman, bakım ve dikkat gerektiren canlı unsurlar olarak.

Görünen ve Görünmeyen Kimya Arasında

Pratik başlangıç basittir: yıkama suyunu topla. Bir siyanotipi yıkarken, etiketlenmiş tepsiler veya kaplanmış kaplarda sıvı görünür kalır. Bu küçük değişiklik bile baskı yapmanın deneyimini değiştirir. Renk, hemen kaybolan bir şey yerine, bakılması gereken bir şey haline gelir. Hacim ölçülebilir, farklı yıkamalar karşılaştırılabilir, numuneler fotoğraflanabilir ve zaman içinde nasıl değiştiği kaydedilebilir.

Buradan itibaren fotoğrafçı erişilebilir malzemelerden yer-çekimli DIY filtreler inşa etmeye başladı. Çeşitli versiyonlar çakıl, kalın ve ince kum, pamuk, zeolit, tebeşir ve aktiveli kömür katmanlarını kullandı. Yıkama suyu kolondan yavaşça geçer ve birden fazla kez dolaştırılabilir.

🎯Günün temasını dene→
DIY filtre sisteminin kesiti; çeşitli malzeme katmanları kimyasal kalıntıları tutmak için kullanılmıştır.

Fakat burada, daha açık görünen bir numune tehlikeli bir yanılsama yaratabilir: net görünen su, çevresel açıdan güvenli su değildir. Filtre sihir değildir. Artık sıvıda görünmeyen madde, sadece pamuğa, kömüre, mineral katmanlarına, tortulara veya kaba göçmüş olabilir. Filtre bu nedenle başka bir maddesel sorunu ortaya çıkarır: fotoğrafik kalıntı biriktiren malzemelere ne yapacağım?

Tam bu nedenle, araştırmacı Ekolojik Atölyesi'ni bir tedavi kılavuzu veya "yeşil karanlık oda" çözümü olarak sunmuyor. Katmanların sırası, akış hızı, doyum, yıkama suyunun kimyası ve geçiş sayılarının hepsi sonucu etkileyebilir. Sahip olunan şey, bir araştırma yapısıdır: malzemeleri yeterince uzun süre görünür tutarak daha iyi sorular sormanın bir yoludur.

Bir filtre ne söyleyebilir, ne söyleyemez? Net görünen bir numune tüm kontaminantlarda yüzde 76 azalma anlamına gelmez. Bitkiler demiri çıkardı anlamına gelmez. Su içmek, sınırsız yeniden kullanım ya da çevreye salınmak için güvenli olduğunu kanıtlamaz.

Bitkilerin Gösterdiği Zaman

Teknoloji Üniversitesi Dublin, İrlanda'da yapılan ön analiz projeye bir yararlı karşılaştırma noktası sunmuştur. Bu özel karşılaştırmada, muamele görmemiş siyanotip yıkama suyundaki ölçülebilir demir 366,849 ppb'den 87,110 ppb'ye düşmüştür—filtreleme sonrası yaklaşık yüzde 76 daha düşük.

Fakat bu sayının ne anlama gelmediğini eşit açıklıkla söylemek önemlidir. Her kontaminantta yüzde 76 azalma anlamına gelmez. Bitkilerin demiri çıkardığını kanıtlamaz. Suyun içmeye, sınırsız yeniden kullanıma veya çevreye salınmaya uygun olduğunu göstermez. Tekraren filtrelenmiş numunelerin kapı içinde bir hidropnik bitki deneyinde kullanılması, bu nedenle araştırmanın bir parçası olarak anlaşılmalı, genel sulama veya yeniden kullanım önerisi olarak değil. Sistem sertifikasız atıksu arıtması ve daha fazla tekrarlayan test gereklidir.

Hidropnik aşamada bitki kökleri ve süzülmüş siyanotip suyu; zamanın ve değişimin görünür kılınması.

Bitkiler işi daha da karmaşık hale getirir ve tam da bu yüzden değerlidir. Kökleri suda açık kalır ve zamanı görünür kılar. Büyürler, renk değiştirirler, malzeme dökerler ve bakım gerektirirler. Tekrarlı olarak süzülmüş siyanotip suyu bu kapalı hidropnik aşamaya girilir, hemen atılmak yerine, bu suyun sistem içinde daha uzun kalması halinde ne olacağını gözlemlemek amacıyla. Aynı zamanda fotoğrafçı, bitkilerin fotoremedasyon yoluyla fotoğrafik kimyayı "temizledikleri" iddiasını yapma konusunda ihtiyatlıdır. Bu aşamada, onları kanıtlanmış bir tedavi mekanizması yerine, kapalı bir gözlemsel sistemin parçası olarak görmektedir.

Siyanotipin yüz yetmiş yıllık geçmişi, maddenin doğrudan bize ne söyleyeceği sorusunu sorduğumuz zaman, karanlık oda ya da atölye duvarları dışında da söylediklerine kulak vermek gerektiğini hatırlatır. Görülen ve göz ardı edilen arasındaki bu ilişki, fotoğrafçılığın kalbi idi ve kalbi olmaya devam etmektedir.

Kaynak: 35mmc
Sıradaki yarışmada senin karen olsun.
Yarışmaları Keşfet